Platformschooltjes

14 schooltjes werken in verschillende treinstations, met als doelpubliek straatkinderen die regelmatig in het station verblijven, kinderarbeiders die in en rond het station werken, de jongere broertjes en zusjes van deze kinderen, én de ouders van deze kinderen. Ieder centra wordt gerund door twee leraars. Een leraar vangt de nieuwkomers op, terwijl de andere werkt met de kinderen die notitie hebben van het alfabet en van cijfers. De lesmethode en het materiaal is hetzelfde als in de ASRA-centra (type Montessorischool en Paolo Freire-methode). De leraars bezoeken ook elke dag de gemeenschap die leeft in en rond het station, van politie en stationbedienden tot de daklozen. De hele gemeenschap wordt gemobiliseerd in de strijd tegen kinderarbeid en kindermisbruik, én schoolgaan wordt gestimuleerd.

Met de platformschooltjes worden een honderdtal kinderen bereikt. Sinds 1985 zijn er door de inspanningen van deze “Platform Schools” reeds honderden kinderen naar eennormale school afgeleid kunnen worden. In aansluiting met het onderricht en de opvoeding van de kinderen wordt ook voorzien in het verstrekken van maaltijden, medicatie en medische zorg. Ook wordt er aandacht besteed aan raadgevingen ivm drugsmisbruik, prostitutie, enz.

 

 

 

 

 

 

 

Slumschooltjes

Ruchika beheert een honderdtal schooltjes die werken met kinderen uit de slums, van 6 tot 14 jaar. De centra zijn gelegen in de slums, of in de nabijheid ervan. Voor een schooltje wordt opgestart, zijn er meerdere samenkomsten - "buurtwerk" - met de slumbewoners, want zij moeten instaan voor de bouw en het onderhoud van de slumschool. Door die verantwoordelijkheid bij de slumbewoners zelf te leggen is Ruchika zeker van de motivatie en betrokkenheid van de slumgemeenschap. Het onderwijs is gefocust op het kind en draait voornamelijk rond de dagelijkse activiteiten. Spelenderwijs worden begrippen bijgebracht. Zelf ontworpen materiaal, en objecten uit de onmiddellijke omgeving worden intensief gebruikt: bomen, bladeren, fruit, zand, water, steen, zaden, hout, ijzer, enz… Er worden inspanningen geleverd om de school te ervaren als een aangename plaats om te verblijven en te leren. Zoals bij de platformschooltjes, wordt ook hier voorzien in het verstrekken van maaltijden, medicatie en medische zorg. Ook wordt er aandacht besteed aan raadgevingen ivm drugsmisbruik, prostitutie, enz... Verder wordt er in dezelfde schooltjes 's namiddags en 's avonds bijles gegeven voor slumkinderen die inmiddels in het gewone onderwijs zitten. Vorig schooljaar kregen zo 700 kinderen bijles.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vernieuwende schooltjes

Ruchika organiseert een leercentrum, gericht op werkende kinderen uit de stad of van het platteland, die omwille van omstandigheden of door gebrek aan motivatie geen school hebben gelopen, en nu toch hun achterstand willen goedmaken. Zij kunnen hier naast sociale vaardigheden ook leren lezen en schrijven, rekenen, tekenen, enz.. .

“De school komt eraan! De school komt eraan!” roepen de werkende straatkinderen naar elkaar als ze hun leraar zwoegend de berg zien opfietsen. Hij brengt de school op wielen …

Met de school op wielen brengt Ruchika de school tot bij de kinderen die op de straat leven en werken. Het is, heel simpel, een reuzenhouten kist vastgemaakt op een fiets. Aan de zijkant zijn er borden bevestigd en binnenin de kist zitten spullen die ze nodig hebben voor het schoolwerk. Sankar, 10, komt net toe wanneer de leraar zijn fiets tegen een afsluiting parkeert. Hij en enkele andere kinderen helpt de leraar om de boeken, leien en krijt uit de kist te halen. Sankar komt uit een dorp ver weg van de stad Bhubaneswar. Maar op dit moment leeft hij aan de rand van Bhubaneswar, op de straat met zijn ouders. Zij werken als mandenvlechters en zijn vader speelt ook drum in een orkestje dat op trouwfeesten speelt. Sankar begon twee jaar geleden met school te lopen. Het was de eerste keer dat hij de mogelijkheid had om te leren lezen en schrijven. De familie trekt altijd rond van het dorp naar de stad en omgekeerd. Dat maakt het moeilijk om naar een gewone school te gaan en dat is de reden waarom de school op wielen zo’n goede uitvinding is.

Aanvankelijk wou Ruchika echte scholen bouwen, maar de kinderen in dit gebied waren te veel verspreid. Velen zouden veel te ver moeten lopen om de school te bereiken en je kon geen school bouwen voor maar vijf tot tien kinderen. Een school op wielen was de perfecte oplossing. Sankar heeft het hele alfabet en al de getallen leren schrijven, en zoals alle kinderen leert hij graag nieuwe dingen. Een ander pluspunt van deze school is dat de leraar ook voor een middagmaal zorgt...

In de toekomst wil Ruchika een mobiele spelotheek openen, waar de straatkinderen speelgoed en kinderboeken kunnen uitlenen. We zijn nu op zoek naar een bus waarin we een spelotheek kunnen organiseren ...

 

 

Beroepsopleiding

Ruchika organiseert beroepsopleiding voor straatkinderen en kinderen uit de slums, vanaf 14 jaar, die reeds in contact staan met de organisatie. In dit centrum kunnen straatkinderen en kinderen uit de slums die reeds eerder contact hadden met de stichting, (slumschooltjes) een opleiding volgen in snit en naad, keuken of hotelbediening.

Naast de specifieke vakopleiding, is er ook praktisch onderricht in onderhoud van materiaal, kostenbeheer, materiaalaankoop, marketing, …  In de opleiding snit en naad wordt ook gezorgd voor de uniformen van de reguliere scholen uit de omgeving. En op het einde van de opleiding krijgen de studenten hun naaimachine mee naar huis, met benodigdheden om te starten, en nog tijdelijke begeleiding. Kijk hier even, voor  een brief van Leen, die als vrijwilligster werkte in Ruchika.

De hotelopleiding bestaat naast onderhoud van materiaal ook uit aanleren van etiquette, opdienen, tafeldienst en toerisme-advies. De kokopleiding gaat van voedingsleer tot ingewikkelde bereidingen. En de dagelijkse maaltijden die alle kinderen van de Ruchikaschooltjes krijgen, worden hier bereid door de studenten in opleiding. Maar ook maaltijden en snacks voor bedrijven worden hier bereid, waardoor de onkosten kunnen gedrukt worden.  

Vorig jaar volgden 70 meisjes het naaiatelier, waren er 25 jongens in opleiding voor hotelservice en volgden 25 kinderen de keukenlessen. Met onze vzw zorgen we in welk jaar voor sponsoring van het naaiatelier én een beetje werk. Ann Van Meldert tekende patronen voor sjaals en bedovertrekken en samen met Marieke Smeyers en de "naaiploeg" werden stoffen uitgekozen en aangekocht. Leen werkte begin 2007 als vrijwilligster in Ruchika. Hier vind je een uittreksel uit haar brief van 12 mei, over de meisjes die de beroepsopleiding snit en naad hebben gevolgd.

 

Uitreksel brief Leen:

Eergisteren kreeg ik door Gobinnd, de supervisor van het Street Children Project, een brief in mijn handen gestopt, gericht aan Miss Leen Belgium. De brief was ondertekend door Mrs. Khurana, met wie ik drie keer per dag aan tafel zit nota bene, en bevatte een uitnodiging voor de feestelijke uitreiking van naaimachines. Of ik niet Chief Guest wilde zijn.
De acht meisjes die geslaagd waren voor het theoretische en praktische examen snit en naad, allemaal behaald in de schooltjes in de sloppenwijken, kregen elk een eigen naaimachine. De helft van de kosten wordt door Ruchika gedragen, de andere helft door de ouders. De meisjes verwachten op die manier een 200 tot 300 roepie te kunnen verdienen, wat op het einde van de maand toch een mooi maandloon oplevert. De meisjes waren blij, maar ook zo verlegen om al de aandacht die ze kregen.
Voor ons zou het een beetje doordeweeks of vanzelfsprekend kunnen lijken, maar de impact en de betekenis van die naaimachines is hier heel groot, ook voor de lerares die er met tranen in de ogen bijstond.
Ikzelf stond erbij, en kon er alleen maar ceremonieel naar kijken. Heel grappig vond ik het. Ik was de Chief Guest, moest een speech houden, lintjes doorknippen, getuigschriften ondertekenen en overal voorgaan. En ik die dacht naar India te komen om er sociaal werk te kunnen doen.

Op de volgende foto zie je Inderjit en haar soms grumpy maar meestal grappige echtgenoot, en Benhudar, Inderjits rechterhand.

 

Crèches en balwadi’s

In 6 crèches en 25 balwadi's (kleuterklasjes), gelokaliseerd in verschillende slums van Bhubaneswar, worden kinderen van 6 maand tot 6 jaar, van werkende moeders, van zieke of zwangere moeders uit de slums opgevangen. De kinderen krijgen voeding, gezondheidszorg, vaccinatie en pre-schoolopvoeding. Jaarlijks slaagt Ruchika erin om zo honderden kleuters voor te bereiden op het eerste klasje van het reguliere onderwijs, én hun ouders te overtuigen om hun kinderen naar de reguliere school te laten gaan. Vorig jaar werden 1217 kleuters opgevangen in een Balwadi kleuterklas. 153 baby's en peuters vonden een plaats in één van de 6 crèches.

Kinderen die niet naar school kunnen gaan, omdat ze voor hun broertjes en zusjes moeten zorgen, kunnen dank zij deze crèches en balwadi's toch les volgen in de slumschooltjes en later in het gewone onderwijs.

 

 

 

 

 

 

 

Schoolsponsoring voor slumkinderen

In de slumschooltjes krijgen de kinderen een eerste onderricht, met als doel zoveel mogelijk kinderen klaar maken voor het reguliere onderwijs. Indien het reguliere onderwijs voor de ouders niet betaalbaar blijkt, worden gemotiveerde kinderen gesponsord door Ruchika, zodat intelligente kinderen van de slums toch kunnen deelnemen aan de lessen in de "gewone" scholen. Naast het schoolgeld wordt ook voorzien in de nodige uniformen, schooltassen, tekstboeken en oefenboeken. Ook zorgt Ruchika voor hulp bij huiswerk en bijlessen indien nodig.

Elk jaar slaagt Ruchika er in om kinderen zo toch naar het reguliere onderwijs te oriënteren. Vorig jaar werden 69 meisjes gesponsord zodat ze toch het normale onderwijs konden volgen.

 

Bijlessen (Remedial teaching)

Sinds 2010 is de wet "Right to Education" van toepassing, waardoor de overheid moet zorgen dat elk kind naar school kan gaan. Onder die wet kan alleen de overheid schooltjes hebben. Gezien de moeilijke situatie van slumkinderen en de werkmethode van Ruchika, is er een overeenkomst geweest tussen overheid en Ruchika dat de overheid onze schooltjes kan gebruiken, en dat onze leerkrachten assisteren in het onderwijs.

Dit was een moeilijke evenwichtsoefening die na 2 jaar is gestopt. In de Governementele scholen zijn de leerkrachten erg streng, en is de stok schijnbaar een onmisbaar instrument ...Ook is er geen plaats voor spelend leren, een techniek van Ruchika. En om slumkinderen huiswerk op te dragen is helemaal niet doenbaar, in hun kleine huisjes leeft iedereen samen, en de ouders hebben geen leertraditie. Dus was er veel drop-out van slumkinderen.

Om dit te ondervangen is Ruchika een eigen bijlesprogramma opgestart, waarbij de kinderen voor en na de les in de Ruchikaschooltjes hun lessen worden overlopen en moeilijke items worden aangepakt. Waar in de overheidsklassen niet ieder kind individueel wordt gevolgd, is dat in onze bijlessen wel zo, en leren de kinderen eerst in kleine groepjes, en daarna twee aan twee. Met succes, want een grote studie over 2000 slumkinderen van Ruchika in vergelijking met 2000 kinderen uit de overheidsscholen zonder bijlessen geeft een schitterend resultaat voor de Ruchika kinderen: zij halen op de nationale test 74% tegen 49% voor de controlegroep! En dank zij het Ruchikawerk zetelen er nu in elke beheerraad van de Overheidsscholen minstens twee ouders uit de slum!